Uyku ve Meme Çıkmazı

Çocuklarda uyku eğitimi 10 anneden 9’unun mustarip olduğu bir konu… Bu konuda yapılan yanlışların gün geçtikçe için çıkılamaz hale gelmesi bir yana; ilk günlerde konfordan taviz vermemek anlamına gelen yöntemler çocuk büyüdükçe mini bir gece cehennemine dönüşüyor… Tecrübeyle sabit.

**

Yeni doğmuş bir bebek günde ortalama 20 saat uyuyor; uyanık kaldığı saatlerini ise beslenerek ya da temizlenerek geçiriyor. İşin tuzaklı yanı bu 20 saat uykunun 2 saatlik periyotlar halinde oluşu. Yani bebek 1,5- 2 saat uykudan sonra uyanıp beslenmek istiyor… Hayatına şimşek hızıyla giren bu garip temponun ve bedenini ele geçirmiş hormonların etkisiyle yeni anne bebeğini besleyip, uyutuyor, besleyip, uyutuyor ve kendi de uyumaya çalışıyor; mümkün olduğu kadar… 

Bu gidişatı kısa kesmenin bir yolu var; bebeği kendi yattığın yatağa alıyorsun ve bir yandan uyurken bir yandan besliyorsun. Bu şekilde ayağa kalkman, bebeği kucağa alman vs. gerekmediği için sanki hayattan birazcık daha uyku çalıyorsun… Evet, yeni anne; şimdilik sen galip geldin ama gelecekte olacakları hiç düşünmedin… Tıpkı benim gibi.

**

Uzay 2 aylık olduğundan beri birlikte uyuyoruz… Kimileri için büyük bir yanlış ama her ailenin tercihi kendine. Biz oğlumuzla gece de yakın olmayı, sabahları onunla uyanmayı sevdiğimiz için böyle tercih ettik. Bir de ben üşendiğim için. Gece boyunca 4 ila 8 kere uyanma potansiyeli olan yavruya bakmak için her seferinde yatağımdan kalkmaya fena halde üşendiğim için… 

Diyeceğim o değil. Diyeceğim şu… Ben büyük bir yanlış yaptım ve yeni anneleri şiddetle uyarmak istiyorum: Uyku ve memeyi ilişkilendirdim. Bu şu demek: oğlan hep meme emerken uykuya daldı. Ne emzik aldı ne de biberonla beslenmeye alıştı; onun yegane emziği ve biberonu hep ben oldum. İlk başlarda bu da benim için büyük kolaylıktı ama büyüdükçe zorlaşmaya başladı…

**

Şimdilerde tamamen uykuya dalana kadar yanından kalkamamam ve gece boyunca hala 3-5-7 kereler uyanıp, meme emmeden uykuya dalamıyor olması benim suçum. Berbat bir kısır döngünün içine hapsolduk ikimiz. Gün geçtikçe onun alışkanlıkları daha güçleniyor, gün geçtikçe ve bir türlü uyuyamadıkça benim sinirlerim daha zayıflıyor.

Benimle aynı durumda olan ve bu durumdan hala memnun olan anneler de tanıyorum. Çocuklarının gelişimlerine güvendiklerini ve zamanı gelince her ayrılık gibi uyku ve meme ayrılığının da kendiliğinden gerçekleşeceğine inanıyor bu kadınlar. Ben onlardan değilim.

**

Ferber, Brazelton, Hogg ve Kim West kitaplarını okudum… Hepsi çeşit çeşit yöntemler öneriyor. Kimi yatır kaldır diyor, kimi yatağın yanına bir sandalye koy ve onu yavaş yavaş uzaklaştır. Yöntemleri ne kadar farklı olursa olsun hepsinin söylediği ortak söz şu: Beslenme ve uykuyu ilişkilendirme!

Bebeğini emzirdin mi; uyumadan yatağına bırak ki kendi kendine uyuma becerisi kazanabilsin. Ya da emzirme ile uykunun arasına bir aktivite koy; kitap oku, şarkı söyle vs…  Bizim gibi anne rahatı kaynaklı yanlışlar içinse istikrarla uygulanacak, 2-3 hafta sürecek ağlamalı, uykusuz bir bir süreç öneriyorlar. Bunu da yapamıyorum. (Ne arkadaşlarım kadar güçlü bir inancım var ne de kitapların önerdiği kadar sabırlıyım…) 

Ayrıca hepsi söz birliği etmiş gibi alışkanlıkları değiştirmenin çocuk ne kadar küçükse o kadar kolay olduğunu tekrarlıyor. 

Uzay 16 aylık oldu. Uyku ve meme çıkmazında onunla başbaşayız. Uykusuzuz.