Aşkımın aşkı, dostumun dostu...

 bugün, sabah kahvaltımı ettim,
oğlumu sevdim,
kahvemi hazırladım ve bilgisayarımı açtım...
genç bir kadının ölüm haberi çıktı karşıma...
olsa olsa 30'larının ilk yarısında...

bundan 10 sene önce bir Beyoğlu gecesinde elini tuttuğum adamı alıp gitmişti kadın...
böyle dolaylı, böyle alengirli bir tanışıklığımız vardı onunla...
o, o gece benim hayatımda tanıdığım en güzel adamı elimden alıp giden kadındı...

o adamı özlediğim yıllar boyunca o kadını ve o geceyi dönüp dönüp düşündüm...
o geceden sonra evlendiler :)
özendim o kadına, hayret ettim, kıskandım uzun zaman...
sonra boşandılar...
ayrıldı yolları.

adamla bir kaç senede bir görüştük; konuştuk, arkadaştık...
o kadın o adamı adam gibi adam yapan kadındı...

sonra o genç kadının hastalandığını duyduk...

tedavi olduğunu, atlattığını sonra da...

hayat garip bir yumak
adamla da, kadınla da yollarımız birbirinden çok uzaklaştığında,
ben oğluma hamile, kocamın karısı olduğumda başka bir kadınla tanıştım...
bir kız çocuğuna hamileydi o kadın da...arkadaş olduk...
sonra çocuklarımız doğdu, onlar da arkadaş oldular...
bu kadın ve bugün öldüğünü öğrendiğim o kadın çok yakın arkadaştılar...

neden bir gün konu arkadaşının hastalığının nüksettiğine geldi,
kemoterapiyi reddediyor, alternatif tedavilerde çözüm arıyordu arkadaşı
ama tekrarlayan tümör büyüktü...

bu sabah, gencecik bir kadının bu alemden ötekine geçtiği haberiyle uyandım...
ağladım...
hiç konuşmamış, hiç oturup çay içmemiştik birlikte
yine de içimde bir yerlerde çok aydınlık bir yüreği olduğunu biliyordum belki de,
yollarımız çakışır, elbet oturur konuşuruz,
belki o geceden, o adamı alıp gittiği geceden ve ötesinden bahsederiz diye umuyordum...
kısmet değilmiş.

Bu sabah arkadaşımın en yakın arkadaşının hayata gözlerini kapadığını öğrendim...
onun için ağladım...

Yolun ışık olsun Serna... 


http://www.youtube.com/watch?v=W1OuxlVjvjc